1600 mijl in 12 dagen – een trip in een trip

16 januari Bishop – Red Rocks

17 januari Red Rocks – Zion

18 januari Zion – Bryce Canyon

19 januari Bryce Canyon – Moab

21 januari Moab – Indian Creek

23 januari Canyon Lands – Page

24 januari Page – Grand Canyon

26 januari Joshua Tree

Het lijkt wel of ik de sneeuw en het koude weer achterna reis. In Bishop begon het net aangenaam te worden toen ik richting het oosten reed. Ik vond het moeilijk om te vertrekken, maar blijven rondhangen zonder te klimmen leek ook niks. Enzo overkwam vijf jaar geleden precies hetzelfde: hij maakte toen deze roundtrip in twee weken na het trekken van een vingerblessure in Bishop…

2 1

Hike #1 en #2 in Zion

Hiken door de sneeuw ging niet echt lekker. Toch deed ik er bijna iedere dag wel eentje. Het was mooi, maar tegelijkertijd ijskoud, glad en winderig.

3

Zonsopkomst boven Bryce Canyon 

Ik zag iedere dag adembenemende landschappen, maar toch stond m’n hoofd er niet echt naar om in m’n eentje op pad te gaan, hoewel ik dat normaal zonder nadenken meteen zou doen. Heimwee naar Bishop? Misschien wilde ik te graag klimmen, of miste ik toch wat gezelschap? De kou?

In de auto rijd ik gemakkelijk uren achter elkaar. Lekker zingend cruisen met de cruise control aan. Stiekem een beetje saai alleen. Sturen hoeft ook al niet al te vaak. Uitzichten zijn in het echt nog veel mooier dan op de foto’s!

4 5

6 7

Ontbijt en sneeuwige hikes in Arches

’s Avonds laat zocht ik steeds een onopvallend plekje om te slapen. Niet te veel licht maken. Iedere ochtend voor het weer licht werd krapte ik met mijn snijplank het ijs van m’n voorruit en reed ik, al wakker wordend, de National Parks in voor een ontbijt en een hike. In het begin sliep ik hierom maar slecht en kort… Na een dag of vier begon ik het een beetje door te krijgen en voelde ik me gelukkig een stuk comfortabeler. Barti schrijft: “you are way more gutsy on that topic than on highballs, hahaha :)”

9 8

Diner aan de rand van de Grand Canyon en een somber ogende Monument Valley onderweg naar het zuiden

10 12

De setup van mijn auto/huis

3 dagen in de Canyonlands

Indian Creek bleek helemaal verlaten. Ik had gehoopt om nog een paar routes te kunnen doen. M’n ringvinger was al kapot; dus waarom niet m’n hele hand vermorzelen? Ik ben verbaasd over hoe verlaten en stil het er was. In drie dagen zag ik in de verte één auto voorbij crossen. Ik hoor alleen het geluid van vogeltjes en af en toe een vliegtuig. Verder niks. Niemand. Stilte.

11

Eén hike in de canyonlands was niet moeilijk, behalve dat het soms lastig was om het pad terug te vinden onder de sneeuw: het is weer zo stil…bijna hoor ik m’n eigen gedachten: “als ik verdwaal weet niemand dat ik hier ben. Waar was die film van 127 hours nou ook alweer opgenomen? Genoeg eten en m’n dikke donsjas bij me, mocht het zo ver komen… Hm, allez, een beetje optimisme! In elk geval geen beren hier. Ga ik hierna naar Red Rocks, Joshua Tree of terug naar Bishop? Ah, gelukkig, weer een steenmannetje. Hey, hoor ik daar een auto? Shoot, nee, een vliegtuig…

Als ik op een ochtend tegen mezelf begin te praten bedenk ik me dat het tijd wordt om weer door te gaan. Na 12 dagen ben ik helemaal uitgeput van de wind, de kou, de sneeuw, het slechte slapen en het rijden van lange afstanden. Het enige wat ik nu wil is opwarmen in de woestijn… snipverkouden en met een oorontsteking rij ik op dinsdag terug naar Joshua Tree.

Posted on February 10, 2016 at 20:52 by Ima · Permalink
In: Uncategorized

One Response

Subscribe to comments via RSS

  1. Written by Laura
    on 11/02/2016 at 15:38
    Permalink

    Het is er in ieder geval mooi. Geniet ervan.

Subscribe to comments via RSS

Leave a Reply