Bishop

26 december – 16 januari Bishop

Terwijl ik dit typ zit ik alweer in Indian Creek, ruim 700 mijl verderop, met een geblesseerde linker ringvinger. Wat was ik nog graag langer in Bishop gebleven…

Na een Vietnamese kerst in LA besloot ik om eerst naar Bishop te gaan. Barti en Tabea waren daar; ondanks de kou wel zo gezellig. Het gaat er gelijk hardcore aan toe: in de eerste week waren de nachten -12/-15ºC en overdag net boven 0ºC. Alles was permanent bevroren. Ook waren Barti en Tabea beide véél sterker dan ik, dus ik moest gelijk vol gas! Na een dag of drie begon ik me al af te vragen hoe lang ik dit vol zou gaan houden… In het zonnetje was het prima klimmen, maar het kostte me veel energie om steeds warm te blijven. Als ik niet aan het klimmen was, was het óf eten óf slapen.

6

Buttermilks

In de tweede week werd het gelukkig ietsje minder koud. Ik werd langzaam wat sterker en raakte gewend aan de temperaturen en het ritme. Lang geleden dat ik zo voor 100% met klimmen bezig was met dezelfde motivatie als vroeger. Het gebied en Barti en Tabea inspireerden me om weer beter te worden. Ik wist wel dat het zou komen!

5 7

Happy in the Happies. Veel klimdagen in the Buttermilks zaten er niet in, vanwege de (smeltende) sneeuw en wind.

3 4

Tabea en Barti in de enge Los Locos in the Sads

Hoe langer ik in Bishop blijf, hoe leuker ik het vind. We hebben een top team om mee te klimmen en ik ben inmiddels volledig geadopteerd door Barti en Tabea. Ochtendrituelen van onbijt #1, schouderoefeningen,  dan ontbijt #2. ’s Middags boulderen meestal tot net na het donker. Dan koken in de (warme) plaza van Barti en Tabea. En vroeg naar bed, heel af en toe een film, of kampvuur…

2 IMG_4110

Het team op oudejaarsavond en onze (verlaten) nederzetting

Het was misschien naïef om te denken dat het allemaal blessureloos zou verlopen met vol boulderen in de kou na 4 maanden (bijna) niks doen in Nederland. Al gaat het nu heel goed met m’n schouder! Dat is nog wel belangrijker. Dit is mijn eerste vingerblessure, en ik vind het moeilijk om aan te voelen hoe ernstig het is. Ik neem nu twee weken rust, hopelijk is dat genoeg om daarna weer los te gaan…

1

Een poging voordat ik m’n vinger kapot trok in the High Planes Drifter (photo: francois lebeau photography)

Posted on January 24, 2016 at 02:29 by Ima · Permalink
In: Uncategorized

4 Responses

Subscribe to comments via RSS

  1. Written by claire holmes
    on 24/01/2016 at 12:33
    Permalink

    looks AWESOME!

  2. Written by claire holmes
    on 24/01/2016 at 12:36
    Permalink

    looks AWESOME! though shame about the injury…maybe time to hit the beach?!

  3. Written by sandy
    on 24/01/2016 at 16:48
    Permalink

    HI Ima, nice to see your blog! Hope your finger injury isn’t too serious:(

  4. Written by Ima
    on 25/01/2016 at 00:21
    Permalink

    Thanks! It’s feeling better everday:)

Subscribe to comments via RSS

Leave a Reply