Het regent zonnestralen

Toch maar een verhaal dan. Over een hike in Canada. Een willekeurige dag uit mijn twee maanden trip.

28 juni 2015

De mooiste hike die ik heb gedaan was van Muraine Lake naar Lake Louise via Mount Temple. Twee passen over. Je mag er officieel alleen op met groepen groter van vier personen in verband met gevaar voor beren. Ik zou met Paul gaan. Met hem en een can bearspray voelde ik me comfortabel genoeg om te gaan. Op het allerlaatste moment, om 07.00u die ochtend, haakt Paul echter ineens af… Hm, teleurstelling. Ga ik toch alsnog, alleen?! Ik word een beetje nerveus. Mijn telefoon is ook al sinds een paar dagen leeg. Als ik niet ga, krijg ik er spijt van. Dit zijn toch de avonturen waar ik voor gekomen ben! Na enige twijfel besluit ik de dag er na alleen te gaan, en spreek met Paul af om hem bij terugkomst te mailen. Ik test de bearspray nog even voor de zekerheid, mocht het zover komen… Op de een of andere manier beland ik altijd weer in dit soort situaties. Ik wil alles doen, maar sta er weer alleen voor, en ik wil niet afhaken, hoe spannend ik het ook vind.

IMG_2815 IMG_3015

Muraine Lake (rechts)

De volgende ochtend ga ik weer op pad. Om 6.30u wandel ik luid zingend en klappend omhoog – kraaa! Af en toe even stilstaan om te luisteren of ik iets hoor. Het is stil, zo vroeg. Ik schrik van een opvliegende vogel en een wegschietende eekhoorn. Uitzichten zijn adembenemend en het pad is steil. De Sentinel Pass is prachtig. Aan de andere kant scramble ik weer naar beneden over de rotsblokken en door de sneeuw. Ik voel me comfortabel. Het pad wordt wat opener en overzichtelijker. Mijn gedachtes schieten alle kanten op, en ik besef me dat ik maar een paar liedjes eigenlijk maar voor een heel klein deel ken. Ik hoorde dat je firm moet praten tegen een beer als je er een tegenkomt. Ik bedenk me wat ik tegen ‘m zou zeggen… In het Engels? Of zou ‘ie ook Nederlands kunnen? I come in peace! Ik hoor oorverdovend gedonder. Onweer? Hm nee. Strakblauwe lucht, 30 graden. Om de zoveel tijd komt er een enorme steenlawine naar beneden en weerklinkt in de vallei. Hm, misschien toch niet zo’n goed idee om hier alleen rond te wandelen… Niet veel later kom ik een paar mensen tegen. Wat een opluchting! Meer mensen op het pad. Ze hebben in de vallei overnacht en doen mijn hike in twee dagen. We vragen aan elkaar of we beren hebben gezien. Niks.

IMG_3073 IMG_3091

IMG_3106 IMG_3115

Beide kanten van Sentinel Pass

Na een tijd, omhoog op de tweede pas begin ik moe te worden en geluid blijven maken kost ook veel energie. Zonder beren encounters (deze keer hield alleen een porcupine van mijn liedjes) sta ik om 16.00u weer op de parkeerplaats van Lake Louise. Binnen twee minuten vind ik een lift terug naar Muraine Lake. Moe, opgelucht en voldaan neem ik een duik in het ijskoude meer.

IMG_3177 IMG_3032 IMG_3178

Posted on August 10, 2015 at 09:39 by Ima · Permalink
In: Uncategorized

One Response

Subscribe to comments via RSS

  1. Written by Jeanet
    on 25/08/2015 at 21:45
    Permalink

    Waanzinnig mooie natuur! Prachtige foto’s. Ben wel blij dat ik dit verhaal niet van tevoren wist. Gevaarlijk tripje hoor. Niet meer alleen doen!

Subscribe to comments via RSS

Leave a Reply