North Coast Trail

22 – 27 juli 2016

Heb je een passie voor modder. Hou je van de geur van rottend zeewier en eindeloos lange stranden? Dan is de North Coast Trail wellicht iets voor jou!

Afgezet met een boot vanaf Port Hardy liepen we in zes dagen over het noordelijkste puntje van Vancouver Island. Door diepe modder en over glibberige stranden. Dichte bebossing afgewisseld met uitzichten over de open oceaan. Kamperen op het strand en koken op vuur. Omgeven door beren, poema’s en wolven. Een rugzak van 17kg en een luchtvochtigheid van 100%. De enige weg er uit was doorlopen.

Het was afzien. Echt zwaar. Maar ondanks dat (of misschien wel daarom) lag ik iedere dag in een scheur. Ik wilde nergens anders zijn dan daar. En samen met Colum werd het de grappigste week. Het enige wat telt is de trail. Je moet goed plannen om zo efficiënt mogelijk te lopen en om daarbij net genoeg te eten. De zwaarste dingen eerst. Het liefst natuurlijk uit míjn rugzak.

dag 4 - 8

Dag 1 – 11 km

Als we net weg zijn met de boot kijkt Colum me verschrikt aan… Did you bring any warm clothes?! Haha! Er is nu geen weg meer terug. Onderweg zien we een school bruinvissen en aan de kant van Shushartie Bay worden we gelijk opgewacht door een zwarte beer. Hier begint de trail.

Het lopen gaat lekker. En de tas voelt ook prima. Na een paar kilometer zijn m’n sokken toch al nat, en dan begint ineens de kniediepe modder. We gaan traag. Er is teveel modder om op het pad te blijven, en het kost veel energie om íedere stap te moeten overwegen. Gladde, losse boomstammen liggen in de modder. Eén misstap en je zakt weg.

Maar we zijn nog fris. Halverwege de middag moeten we een paar uur wachten voor het weer eb wordt om de doorsteek naar het volgende strand te kunnen maken.

Vandaag hebben we slechts 11 km gelopen en we zijn moe. Adelaars zijn in de oceaan aan het vissen. Een school bruinvissen zwemt in de verte. En in het oosten is er een regenboog. Het is een mooie avond aan het strand. Met een heel klein stukje chocola.

dag 1 - 1 dag 1 - 7

Dag 2 – 5 km

We moeten vroeg weg vanwege een lage tij oversteek later op die dag. Colum heeft enorm blok boter gevonden in de bearbox… De hele box lag vól met niet-essentiële spullen die lopers op dag één hebben achtergelaten. Kledingstukken, spelletjes, eten… Boter bleek een goeie aanwinst!

Het lopen gaat prima. Het pad is iets makkelijker als gister, maar het lijkt er verdacht veel op. Modder. Springen van links naar rechts op gladde boomwortels. Balanceren met de rugzak is lastig. Ik ben iets minder scherp als gister. Eén keer zak ik weg in de modder.

Na een paar kilometer bereiken we het strand weer. Wat een opluchting na dat dichte, donkere, natte bos! Ik ben helemaal kapot. Colum (gelukkig) ook. Ik heb pijn in m’n onderrug en enkels. Het lopen gaat nog wel, maar de rugzak begint me te nekken. Aan het begin van de middag komen we aan op Cape Sutil. We besluiten om het rustig aan te doen. We hebben slechts 5 km gelopen vandaag, in ongeveer 5 uur… En ik kan niet meer. We zetten ons kamp op, maken vuur en chillen voor de rest van de dag. De adelaars zijn weer aan het vissen. Er zijn paarse zeesterren. Een mooie middag met het hele strand voor onszelf.

dag 2 - 2

Dag 3 – 8 km + 4 km

Gelukkig hebben we gister een halve dag kunnen rusten. Ik voel me weer goed. Het lijkt wel alsof mijn lijf even in verwarring was, maar dan op dag drie toch eindelijk begrijpt dat het even door moet zetten voor een week.

De modder is weer hetzelfde als op dag één. De binnenlandse modderpaden worden afgewisseld met strandwandelingen over gladde keien. Bijna geef ik de voorkeur aan modder. Het tij stijgt snel en één keer we moeten rennen bij een oversteek.

Het strand is vol met beren- en wolfsporen. We lopen door een dichte mist en even later begint het zelfs te regenen. Alles is vochtig. En we zijn moe. Het uitzicht is al voor de derde dag precíes hetzelfde. Wat doen we hier ook alweer?! Nadat we ons kamp hebben opgezet, vuur hebben gemaakt en popcorn (met boter) hebben gegeten word ik weer vrolijk. Boterthee is ook lekker.

dag 3 - 3 

dag 3 - 6 dag 3 - 10

Dag 4 – 20 km

Zon en blauwe lucht! Dit maakt het verschil. Eindelijk zeg! Deze kust vangt het hele jaar door het slechte weer van de Pacifische Oceaan, dus we hebben echt geluk. De keienstranden zijn eindeloos vandaag. Kilometers lang. We gaan weer traag. En de rugzak voelt ineens zwaarder als ooit. Ik weet het nu zeker: ik heb liever modder dan een strand vol met gladde keien en zeewier.

dag 4 - 2 dag 4 - 5

IMG_5850 IMG_5880

Dag 5 – 20 km

Ik kom die ochtend moeilijk op gang. Colum heeft al vuur gemaakt, ontbijt gemaakt en koffie gezet. Het regent. Alles zit onder het zand. Alles is nat. Het strand zit vol met insecten. We hoeven vandaag alleen maar 8 km te lopen met rugzak naar de volgende baai. Daar kunnen we ons volgende kamp opzetten en vanaf daar zonder rugzak naar de vuurtoren op Cape Scott lopen, het meest noordwestelijke puntje van het eiland.

Maar vlak voordat we de baai weer bereiken staat er plotseling een beer. Colum zag hem het eerst. En de beer had het krakende papiertje van mijn Cliff Bar ook al gehoord. Met volle mond geef ik de rest van de reep gauw aan Colum…

De zon begint door te breken. We eten paddenstoelen gebakken in boter. En ik geniet van de laatste avond. Ik ben moe, en stiekem heb ik het gehad met de modder en de vochtigheid. Maar toch kijk er niet naar uit om morgen weer terug te zijn in de echte wereld. Voor zes dagen was het schema even heel simpel. Totaal afgesloten van de buitenwereld. Alleen ons, de trail en onze rugzakken was wat telde. Ondanks de zwaarte van de tocht voel ik me in een omgeving als dit toch helemaal op m’n plaats.

dag 5 - 2 IMG_5910

 

Dag 6 – 18 km

Maar nu we vandaag terug lopen ben ik er toch klaar mee. Colum ook. Alles doet pijn. En alles wat we in de nacht buiten hadden laten liggen is doorweekt. Als twee slakken lopen we de trail uit.

Vanaf het eindpunt van de trail vinden we een lift terug en om 20:00 zijn we weer terug in Port Hardy. Gemengde gevoelens. Maar eerst films kijken met BBQ chips op de Save On parking!

Posted on September 5, 2016 at 19:22 by Ima · Permalink
In: Uncategorized

Leave a Reply