Nahumury’s in Zuid-China
Qingdao
Beijing – Kunming
Kunming Stone Forest
Dali – Lijiang
Shangri-La
Tiger Leaping Gorge
Yangshuo
Ik leef nog…
Studeren?
Met Renos en Mirjam in Beijing & ’International Day’ van de Universiteit
INTRO-festival op het verlaten fabrieksterrein in kunstdistrict 798, de Shihua-cave en de internationale picknick.
Xian
Afgelopen weekend was mijn eerste tripje buiten Beijing. 13 Uur met de trein heen, en 13 uur terug… Wel in de nachttrein mét een slaapplek, anders was het reisje niet te doen voor slechts 2 dagen. Sommige Chinezen in de trein hadden geen bed – ook geen stoel – en moesten de hele reis staand doorbrengen…
Het terracotta-leger is waarvoor de meeste toeristen naar Xian komen… De grootste ‘pit’ met terracotta warriors (linker-foto) ligt 1.5 kilometer van het graf van de keizer vandaan (Qin Shi Huangdi), dus waarschijnlijk zit de hele omgeving nog vol met warriors, maar ze doen rustig aan met graven…
Bij Hua Shan hadden we helaas veel te kort de tijd. Ik had zelfs mijn gordel nog in mijn tas gedaan voor de via ferrata. Maar als we de via ferrata nog gedaan hadden, hadden we de nachttrein terug naar Beijing nooit meer gehaald… Echt heel jammer, ook al was het uitzicht vanaf de top van de berg prachtig met de opkomende wolken (lang geleden).
De 2 dagen die we hadden in Xian hebben we volledig benut. Ik heb helemaal een vakantiegevoel gekregen – zin om te reizen. Beijing en de studie leken even heel ver weg, totdat ik zondagochtend weer aankwam op het station in Beijing. Beijing West Station is trouwens een stadje te noemen: GROOT!
Nu nog 1 maandje doorzetten en hard studeren, daarna komt Enzo en is het echt tijd om te reizen!
Beijing’s lucht manipulatie
Vorige week was er 7 dagen lang zon en blauwe lucht in Beijing, tot en met gister. Vandaag is het nog steeds warm, maar alles is weer grijs en somber, en het zicht is beperkt. Wat bleek nou… Er was een belangrijke delegatie op bezoek in Beijing, dus moest het zeker mooi weer zijn. Hebben die gekke Chinezen capsules de lucht in geschoten, zodat er de hele week blauwe lucht was!
Ook neemt Beijing nu een deel van de productie van Shanghai over, vanwege de Expo 2010 in Shanghai. Omdat in Shanghai alle fabrieken dicht zijn vanwege de hoeveelheid buitenlanders in de stad, wordt de lucht hier dus nog slechter.
Volgende keer typ ik uitgebreider. Morgen komen Renos en Mirjam terug van Huang Shan en blijven nog tot 24 mei, over 1.5 week staat een tripje naar Xian op de planning, en nu moet ik gewoon weer naar de les.
Ouders @ Beijing
Geen nieuws = goed nieuws
Het is 3 toetsen en 3 sportdagen geleden dat ik voor het laatst een stukje heb geschreven. Na de toetsweek zijn Rosanna’s pennen leeg geschreven, en ik kan gewoon geen pen meer zien… Het resultaat is een 8.6 gemiddeld, dus ik ga nu even een tijdje rustig aan doen met school; sowieso deze week, en volgende week waarschijnlijk ook, want overmorgen komen Renos en Mirjam! Ze zijn vaker in Beijing geweest dan ik, maar ik heb heel veel zin om van allerlei kleine dingen te laten zien hier!!
Vorige week deed ik mee aan de University Sports Games, waar je je trouwens zelfs nog voor moest plaatsen… Alleen het beste wordt gepresenteerd in dit land. De openingsceremonie (waar we zelf ook aan moesten deelnemen) begon al om 7.00 uur en was net een imitatie van de Olympische Spelen. Typisch Chinees… Een paar individuen maken geen indruk, maar met z’n 3000-en op het veld, strak in kleurrijke uniformen, is spectaculair.
Daarna begon de wedstrijd. Ik deed mee aan de 100-meter en 1500-meter, tegen 44 andere Chinezen. Ik schatte ze in het begin niet heel snel in, maar dat was een onderschatting… Hardloop-monsters zijn het! Maargoed, ik ging ook niet langzaam, de zon scheen lekker en het was gezellig!
Vorige week liep ik nog met mijn donsjas aan de hele dag; buiten, maar ook tijdens de les en in mijn kamer was een donsjas nodig… Half april en nog steeds vrieskoud! Maar afgelopen week, in een paar dagen tijd, zijn de bomen groen geworden en zijn alle bloemetjes gaan bloeien! Eindelijk hier ook lente!
Ik ga zo slapen, eerst nog even TV kijken. Dat is altijd fijn, er is namelijk altijd alleen maar goed nieuws op…
Wie kijkt naar wie?
“吃饭了吗?”
“Heb je al gegeten?” vraagt het lieve poetsvrouwtje gemiddeld zo’n twee keer per dag aan mij als ik haar tegenkom op de gang. In het begin legde ik altijd uitgebreid uit of al had gegeten of niet, waar ik dan was gaan eten, en hoe lekker het wel niet was… Laatst kwam ik er achter dat het eigenlijk gewoon ‘hallo’ betekent!
In tegenstelling tot Maastricht, gebeurt er hier constant van alles, leef ik hier echt, en kan ik van de kleinste dingen genieten… Afgelopen twee weken waren super: veel nieuwe interessante mensen ontmoet, netwerk verbreed op de Foreigners Expat Show (ik hoop dat ik volgend jaar weer in China terug kan komen), geklommen, veel Chinees gepraat, uitgegaan, naar Peking Opera geweest, van de allereerste zon dit jaar genoten, 5 uur gewandeld naar een oud (niet-toeristisch) deel van de Chinese muur. Heel veel geleerd dus, maar heel weinig gestudeerd… Over twee weken zijn de mid-term examens al, dus moet echt aan de slag!
Vandaag is het Qingming Jie, een dag waarop geofferd wordt aan voorvaderen. Voor mij betekent het gewoon een extra vrije dag na het weekend, en dat is echt genieten… Ook al leer ik er veel, ik vind de lessen helaas steeds saaier worden. In plaats van een stap vooruit, is het alsof ik een stapje achteruit doe terug naar de middelbare school. Ik heb bijna iedere dag les van 8:10 tot 14:30, maar mag daarmee niet klagen; de meeste Chinese studies maken doordeweeks dagen van 8:10 tot 21:00!
Sharma is er ook
The air is always clean you know…
De luchtvervuiling blijft me verbazen, dus dan nog maar zo’n contrast-foto. Een foto heb ik vorige week genomen van uit de 8e verdieping van de universiteit; de andere foto is vandaag genomen vanaf dezelfde plek, twee dagen na de zandstorm…
Het is niet te geloven, zo ongezond… Het is dat ik er zelf midden in zit, maar anders had ik niet kunnen geloven dat mensen normaal leven in deze luchten. Buiten loop je gewoon letterlijk door een dikke laag stof; het stinkt, je proeft het en het prikt in je ogen. Ik probeer zo veel mogelijk binnen te blijven, maar ik heb vanmiddag een mondkapje gekocht voor als ik nu naar buiten ga.
Ik leer trouwens veel tijdens de lessen. Liu Laoshi is wel van het tekenen of uitbeelden van woorden als we het niet snappen, wat de sfeer wat losser maakt… Liu Bing Laoshi is wat feller; dan moet je oppassen! Verder heeft de universiteit wel een erg middelbare schools-karakter, wat misschien wel te verwachten was, maar wat me soms niet heel erg motiveert.
Vorige week had ik samen met Toke en Rosanna nog een kleine spannende ervaring in een dvd-winkel met dubbele muren, heb ik nog eens afgesproken met m’n Chinese vriendinnetjes Zou Ran en Qu Hongfen en kwam ik tot de ontdekking dat ik die onbekende klimmer, Wang Qinghua, 12 jaar én 5 jaar geleden al eens eerder in Beijing ontmoet heb…
Kleine wereld.